Foto: Marco van den Broek

'Opa en oma van drie kleinkinderen'

Rob Lobel had als taalcoach al menig vluchteling in Grave de beginselen van het Nederlands bijgebracht, toen hem gevraagd werd om taalcoach te worden van een gezin uit Eritrea. Vanaf de eerste ontmoeting was er een klik tussen Rob en Habtemaryan. Met de taal helpt Rob nog altijd, maar de band die inmiddels ontstaan is, is die van een echte familie.

door Jenneke van Dongen

Rob: "Via Habtemaryan of Habto, zoals wij hem meestal noemen, leerde ik zijn vrouw Sewrana en hun kinderen Eyobed (4) en Abigail (3) kennen. Sewrana was op dat moment zwanger van Noah (8 maanden). Mijn vrouw Lia raakte ook betrokken bij het gezin en ging met Sewrana mee naar de controles in het ziekenhuis."

De band tussen het echtpaar Lobel en de Eritrese familie werd hechter en hechter. Lia: "Ik mocht zelfs bij de geboorte van Noah aanwezig zijn, een heel bijzonder moment. Wij hebben zelf geen kinderen. Dat dit nu op ons pad is gekomen, is een enorme verrijking van ons leven."

Voor Habto zijn Rob en Lia zijn vader en moeder. Hij vertelt hoe gelukkig hij is met hen en met het leven in Nederland: "In Eritrea moest je verplicht het werk doen dat je door het regime werd aangewezen. Omdat ik daar niet veel verdiende, had ik een baantje er bij. Maar dat mocht niet, dus ik werd gearresteerd. Toen ik vrij was, zijn we via Sudan gevlucht. Dat we hier de vrijheid hebben om te kiezen welk werk we willen doen is een groot geluk."

Habto en Sewrana werken hard aan het leren van de taal en het volgen van een opleiding. Habto is inmiddels geslaagd voor zijn inburgeringscursus en volgt een opleiding in de logistiek. Hij is blij met het jaarcontract dat hij onlangs kreeg bij een bedrijf ik Katwijk bij Cuijk. "Ik ga iedere dag op de fiets. Mijn vader is een keer met mij mee gefietst om te laten zien wat de kortste weg is." Sewrana is nog volop bezig met de inburgeringscursus, maar weet al wel dat ze graag in de zorg wil werken. Zelf heeft ze zich tijdens haar zwangerschap en bevalling erg verbaasd over hoe lief iedereen voor haar was en hoe goed ze verzorgd werd. Dat was in Eritrea wel anders. "Daar lagen we met vijftien vrouwen tegelijk op een zaal te bevallen en kwam er af en toe een arts kijken."

Het sinterklaasfeest vierden ze samen, straks zullen ze met Kerstmis ook samen zijn. Lia: "We zijn in een klap opa en oma van drie kleinkinderen. We passen een keer in de week op en vieren alles wat er te vieren is met onze nieuwe familie. Habto en Sewrana staan heel erg open voor onze gebruiken, maar we drukken hen op het hart om ook hun eigen cultuur te behouden. En daar leren wij dan weer van. Een gelukkige familie, dat zijn we."

Meer berichten